In ons dagelijks leven lijken begrippen als patchwork quilting vreemd Nochtans zijn deze termen het uitdrukkingsvermogen van het tradiotioneel handwerk van vrouwen. Deze technieken waren reeds gekend in de klassieke culturen van Indië, Perzië en Egypte en hebben nooit hun aantrekkingskracht verloren. Patchwork en quilting blijven ons steeds fascineren. Oorspronkelijk vooral gemaakt om de mens en zijn woning te beschermen tegen de natuur. Thans is het een uitdrukking van een zoeken naar het mooie en harmonieuze ineenstrengelen en verbinden van kleine stukjes stof. De verschillen in kleur en patroon geven aan de samenstelling een simbolische betekenis daarbij ook gebruik makend van verschillende technieken.

 

De overheersing van de Romeinse cultuur in Europa en later in de middeleeuwen het contact van de kruisvaardes met het Oosten hebben deze kunst in Europa geintroduceerd. Het woord “ quilt” komt uit het latijn “culcita” o “culcitra en betekent een zak of matras gevuld met stro en doorgestikt. Met deze techniek waren de Romeinse vrouwen echte deskundigen in het vervaardigen van matrassen, kussens en dekens.

Al voor de herovering van het Heilig Land maakte de christelijke wereld kennis met de vaandels, tenten en kleding van de Saracenen (bezetting van Spanje door de moren/saracenen).Tijdens hun veroveringstochten in het Midden Oosten geraakten de kruisvaarders (XI°eeuw) geboeid door de tekeningen van de banieren (vexillum). Ze begonnen hun wapenrokken te naaien gebruik makend van quilting omdat deze een goede bescherming leverde tegen de koude, tegen de primitieve wapens en als bescherming tegen de ongehaaglijkheid veroorzaakt door de schakels van de maliënkolder . Inderdaad “quilting” betekent het samennaaien van drie lagen stof waarvan de tussenlaag van wol was. Vandaag ook katoen, fibrefill, wol.

 

Dit bewijst dat deze werken enkel geen gewone tijdverdrijf voor artistieke creaties waren maar hoofdzakelijk een interpretatie van de noodzakelijkheid van overleving van de mens gedurende de koude winters en de oorlogen.

In het noordelijke Europa maken de vrouwen zich meester van deze techniek. Voor het vaststikken en naaien van kleding, gordijnen (wandkleding),dekens verrijken ze het met hele mooie tekeningen. Echte meesterwerken bestemd voor de adel en rijken weaardoor hun stenen huizen beter beschut werden tegen koude en vochtigheid. Enkel de rijken konden zich dergelijk werk veroorloven omdat de vervaardiging tijdrovend was en een hoge kwaliteit vereist

In Italië, omstreeks de XIII° eeuw en in het begin van de XIV ° eeuw werden de creaties van quilting uitdrukkingen van een buitengewoon artistieke talent.. Het vulmateriaal is verhoogd om een groter relief te bekomen. De verschillende tekeningen werden bevestigd door gelijkmatige punten de zo genoemde “trapunto” (doorgestikt) of “matelassé”, of “ appliqué.. Een mooi voorbeeld van deze techniek zijn de florentijnse trapunti en de zijde dekens in Sicilië.

  • Witte. korte tuniek (wit) open aan de beide kanten en gedragen door de Romeinen
  • liturgisch kledij gedragen door de diaken en bischoppen tijdens de zegening en de plechtige mis

 

In de 18° eeuw droegen zowel mannen als vrouwen kledij vervaardigd met de quilt methode. De vrouwen vulden de onderrokken met een extra laag wol niet uitsluitend om de verdikking van de buitenste rok beter te doen uitkomen maar ook om zich warm te houden.

De grootste verbreiding van deze werken manifesteert zich in Amerika tussen 1750 en 1890.

Het zijn de eerste Europese kolonisators ( XVI° eeuw) die in deze landen de kunst van “quilting” en “patchwork” invoeren.

Tot 1783 was Noord Amerika een kolonië van Engeland. Nederlandse, Duitse en Franse kolonisten brachten hun eigen kultuur mee en in de poging om zich aan te passen aan de nieuwe omstandigheden waren ze verplicht een harde strijd te doorstaan om te overleven

De godsdientstige vervolging waaraan ze onderworpen waren in het Europa van de zestiende eeuw tijdens de protestantische hervorming, eeuwenlange slachtoffers van de armoede dreven hun aan om nieuwe vooruitzichten te zoeken. Amerika leek het ideale land.

In 1776 in Fildalfia in Pensylvenië werd de onafhankelijkheid en de afscheuring van Engeland getekend. Deze stad werd het symbool niet enkel van de vrijheid maar ook van de broederschap en vele religieuse gemeenschappen vonden er de verdraagzaamheid.

De eerste kolonisten droegen met zich niet enkel de bijl, het geweer, een zak met graan, huisraad (vermeld bij de opening van de Amerikaanse Constitutie) mee maar ook een “Scrap Bag”. Dit is een zak met knipsels van afgedankte kledingen, overschotten van geweven zakken van graan, suiker, koffie welke met veel zorg bewaard werden door de huisvrouwen.

Sociale en economistische omstandigheden spoorden de landverhuizers aan tot het recycleren van grondstoffen die door de uitbuiting deels door Engeland deels door Frankrijk heel duur waren geworden. Door de politieke europese houding werd bvb katoen gekweekt en geweven in Louisanië (Franse kolonië). naar Frankrijk gevoerd, vandaar naar Calcutta in Indië voor het verven en het drukken. Dan pas op het einde van dit proces terug naar Louisanië (katoen gekend met de naam “calicot”)

Het hergebruiken van knipsels en stukjes stof geschikt voor recyclering blijkt van vitaal belang te zijn.. Het werkwoord “to quilt” (doorstikken) heeft de naam gegeven aan het werk van assemblage van de verschillende stukjes (patch) stof en door het samenvoegen in een bepaald patroon poogden de maaksters een artistieke omzetting te geven aan de indrukken en beelden welke zij tijdens hun trektochten ondergingen.. Hun uitvoeringen werden steeds meer en meer uitdrukkingen van het dagelijks leven met de bedoeling een getuigenis, een herinnering, een emotie na te laten .

De ontwikkeling van de textielindustrie met zijn gesponnen draad en de weefgetouwen heeft de productie van weefsel verhoogd. Het op de markt brengen van de 1° Singernaaimachinen voor huishoudelijk gebruik heeft de ontwikkeling van het quilten zo opmerkelijk bevorderd dat het een ware rijkdom geworden is, een echt cultureel en origineel erfgoed. (alhoewel echte quilters alles met de hand doen)

De productie van het patchwork blijkt tussen de jaren 1940 en 1970 een periode van stase te kennen.

Tijdens de 2° wereldoorlog en ook nadien beginnen vrouwen massaal in de fabrieken te werken waardoor minder tijd overblijft voor tradiotnele handwerken. De industrialisatie waar grote hoeveelheden van goederen tegen lage prijzen de markt overspoelen, de emancipatie van de vrouwen maken dat het handwerken niet meer als “in” wordt beschouwd en aldus afgewezen wordt door de geemancipeerde vrouw. Dank zij de stichting van de Vrouwelijke Amerikaanse Beweging wordt de specifiteit van de meesterwerken geherwaardeerd en komt er een heropleving van patchwork en quilting. Deze beweging organiseert kleine samenkomsten de zogezegde “Quilting bee” of “ Quilting party” waarbij oude en nieuwe technieken worden aangeleerd. De bijeenkomsten overstijgen leeftijd en sociale klassen en zijn uitgegroeid tot een maatschappelijk fenomeen.


De eerste quilt tentoonstelling werd georganiseerd in het Whitney Musem in New York in 1971:

Deze werd gevolgd door de tentoonstellingen in Amsterdam en Parijs .Daardoor herontdekten de Eiropeanen deze handwerkkunst en komt er een kunstzinnige heropleving. Een handwerkkunst gestimuleerd door Amerikaanse, Europese en Japanse kunstenaars geven leven aan nieuwe artistieke prospectieven. Beroemde kunstenaars creëren nieuwe patronen en stoffen (o.a. Kaffe Fassett). Alom worden er quilt-en patchworkverenigingen opgericht met gespecialiseerde tijdschriften en tentoonstellingen.


Het is wel nodig enig aandacht te besteden aan de Amish wiens vrouwen een grote ontwikkeling hebben gegeven aan de adellijke kunst van quilting

De beweging kent zijn oorsprong in Zwitserland door Jacob Amman genoemd ” de Aartsvader” geboren in 1644. Hij en zijn volgelingen leidden een streng en strict leven uitdrukking gevend aan een ruimere eenvoud. Door zijn sterke persoonlijkheid kwam hij in tegenstrijd met de gemeenschap van de anabaptisten. Hij emigreerde samen met zijn “broeders” naar Noord Amerika.

De Amish worden een godsdienstige orde gegrondvest op een harde ijzeren regel. L’Ordnung’. De regel die ieder aspect van het leven vanaf de geboorte tot de dood regelt.

De enige mogelijke manier om de leer van Jesus te volgen is te leven in gemeenschap, zich verwijderen van de slechte invloeden van de moderne wereld. Ze doen afstand van de illusie van de vrije wil, van de emotie en ze stellen zich tevreden om geboren te worden binnen hun eigem etnië en aldaar op de meeste mogelijke nederige manier te leven. Ze weigeren de elektriciteit en de telefoon en geweld. Zij verplaatsen zich nog steeds met paard en sjees. De mannen wijden zich aan de landbouw (zoals het geschreven staat in de bijbel) en de vrouwen buiten het dagelijks huishoudelijk werk wijden zich aan het patchwork en quilt die ze geleerd hebben van de mennoniti. Het is een werkzaamheid die de eenvoud van de Plain People (eenvoudig volk) weerspiegelt.

Hun patchwork geeft een volledig beeld van soberheid en strengheid van hun geloof.

De originaliteit van deze Amishcreaties komt tot uitdrukking in het door hen gebruikte kleurenpalet. Donkere en eenvormige kleuren. Tot 1940 weefden ze zelf hun stoffen, kleurden het weefsel met natuurlijke kleurmiddelen die ze in de natuur vonden of zelf kweekten. Nu is het een bloeiende activiteit en is een inkomstenbron voor de Amish.

 

Er bestaan verschillende technieken.

BLOKKEN

Een verwenzenlijking is het maken van een vierkant.. Op de “blokken” werden spreekwoorden of een wens geborduurd . Deze blokken waren ingedeeld in verschillende vormen en verdeeld volgens de inspiratie in 4,5,6,7,8,9, delen.

Vanaf 1930 groeit de belangrijkheid van geometrische vormen zoals stukjes in zeshoeken die verenigd een patchwork mosaic vormen.

Een quilt bestaat dus uit drie lagen. De bovenste laag, top, is versierd met patchwork of met applicaties. Een tweede laag is opvulling, batting, Een derde laag is de voering. De tussenlaag moet met veel zorg worden gekozen Men kan volgens het gebruik van de quilt verschillende materialen kiezen.. Er bestaan materialen zoals fiberfill (poliester, economisch en gemakkelijk bij het wassen). De dikte gaat vanaf 60gr tot 220 gr. Andere materialen kunnen de barrino van katoen zijn of de klassieke barrino met poliester. Ook wol.

CRAZY

De overgebleven lapjes stof gebruikt om de waardevolle trapunti te herstellen gaven op het einde van het werk een ongeregeld beeld en werd “Crazy” genoemd.

OP het einde van de XIX° eeuw komt de techniek van de “Crazy” terug in mode wanneer de rijke dames prachtige dekens vervaardigen voor hun koetsen. Ze maakten daarbij gebruik lapjes geborduurde zijde verrijkt met passementerie

LOG CABIN
De meest gewaardeerde , de meeste gevarieerde de meest geliefde is zonder twijfel het motief van de “Log Cabin” (blokhut). Rond een centraal klein vierkant die de haard voorstelt worden streepjes stof genaaid. De streepjes stellen de boomstammen van de blokhut voor. De gebruikte kleuren zijn tegengesteld met elkaar. Dit contrast simboliseert de ruimte van de hut verlicht door het centraal vuur. Een zijde van het vierkant is verlicht, de andere kant blijft donker.

 

TWISTED LOG CABIN

Bij de verwezenlijking van Twisted Log cabin worden de streepjes stof gedraaid (twisted)

 

Alhoewel de Log Cabin door velen wordt uitgekozen blijft het niet de enige


La tecnica del PIECING

Er is ook de techniek van piecing.
De quilt waarin korven en manden zijn verbeeld, onderwerp uit het dagelijks leven, liggen aan de base van vele modellen in piecing als in applicatie. Uit de modieuze 18°eeuwse chinzstoffen werden patronen van manden uitgeknipt en opgelegd op een effen stof en vastgenaaid met borduursteken: “Broderie Perse”. Dikwijls vormde deze medaille het center van een grote quilt.. Het mandje komt terug in gebruik in 1920 maar dan in een gestileerde vorm.
De oudste voorbeelden van blokken met een centraal mand dateren uit 1839


Andere verwezenlijkingen zijn:

  • Il Bargello

 

  • Applicazioni (Baltimore, Celtic)

 

  • Mariners Compass
  • Weddingd Rings
  • Seminole

Niet alleen de geometrische patronen maken deel uit van patch en quilting maar inspireren ook tot het vervaardigien van natuurbeelden en anderen